Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2009

η άνοιξη έρχεται..

Άδεια παραλία. ίχνη απο βήματα. ένα μικρό ¨σ'αγαπώ¨ γραμμένο στην άμμο. κάποιος περπάτησε εδώ, άκουσε τον ήχο απ΄τα κύματα άφησε το μήνυμα του κι έφυγε. η ψυχή του εκτεθημένη σε κύματα και βλέμματα..ελέυθερη σ'αυτή την άδεια παραλία.

Η άνοιξη ήρθε με μια συγνώμη. αν δεν ζητήσεις συγνώμη απ'τον εαυτό σου δεν πρόκειται να προχωρήσεις. μετά όλα είναι πιο εύκολα. οι καρδιές μαλακώνουν, οι σκέψεις βρίσκουν λύσεις, τα άγχη βρίσκουν καταφύγια, τα χαμόγελα μένουν περισσότερο στην επιφάνεια..αργά αλλά τόσο γλυκά έρχεται η άνοιξη..

Υπάρχει μια θεωρία που αναφέρει ότι η επαφή με τη φύση έστω και για λίγο χρονικό διάστημα, αυξάνει την ικανότητα της μνήμης κατα 20%. ισχύει. οι μέρες που πέρασαν επιβεβαίωσαν τον κανόνα. θυμήθηκα ξανά απο πότε και με ποιούς ανθρώπους πορεύομαι σ'αυτή την όμορφη ζωή μου. ακόμη κι αν υπάρχουν στιγμές που χάνω τον προσανατολισμό μου..αυτοί είναι εκεί φρουροί της λήθης μου..έτοιμοι να επαναφέρουν τις μνήμες και να τροφοδοτήσουν τα κενά με νέες εικόνες και εμπειρίες..
Καμιά απο τις μέρες που πέρασαμε δεν βρήκα το κουράγιο να πω "συγνώμη". ίσ
ως γιατί δεν τη ζήτησα αρχικά απο τον εαυτό μου. τώρα που ξεθύμαναν οι μνήμες και οι λήθες, τα λάθη και τα πάθη(χωρίς αυτά δεν προχωράμε..) τώρα ναι, μπορώ να το πώ. συγνώμη Ε. συγνώμη Χ.

Περιμένω την άνοιξη. περιμένω να ξεχαστώ στη ζεστή αγκαλιά της. να χαμογελάω στον ζωηρό ήλιο της. να πίνω τον καφέ μου το πρωί με ανοιχτές τις πόρτες στο bliss..εκεί όπου το σάββατο(7/03/09) θα γίνουν τα εγκαίνια της έκθεσης, της φίλης candyblue, που θα μας χαρίσει τα πρώτα χρώματα της άνοιξης μέσα απο την τέχνη των κολάζ έτσι όπως μόνο αυτή ξέρει..μια βόλτα εκεί θα μας/σας πείσει..ότι η άνοιξη έρχεται..